نقش آموزش‌های زیست‌محیطی در ارتقای مدیریت پایدار آب و سازگاری با خشکسالی در میان زنان خانه‌دار

نوع مقاله : علمی ترویجی

نویسندگان

1 استادیار، بخش تحقیقات جنگل و مرتع، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمان، ایران.

2 استادیار، بخش تحقیقات حفاظت و حمایت، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور

3 استادیار پژوهش، موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور

4 عضو هیات علمی، دانشیار، دانشگاه پیام نور، دانشکده علوم، بخش زیست شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

چکیده

کم‌آبی و خشکسالی در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین مشکلات مناطق خشک و نیمه‌خشک تبدیل شده است. یکی از راه‌های مقابله با این مشکل، آموزش مردم برای مصرف صحیح آب است. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر آموزش‌های زیست‌محیطی بر مصرف صحیح آب و سازگاری با خشکسالی در میان زنان خانه‌دار انجام شد. در این پژوهش، 281 نفر از میان 1043 زن خانه‌دار مورد بررسی قرار گرفتند و اطلاعات با استفاده از پرسشنامه جمع‌آوری شد. داده‌های گردآوری‌شده پس از ورود به نرم‌افزار SPSS نسخه 26، با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون چندگانه و تحلیل واریانس یک‌طرفه (ANOVA) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد زنانی که آموزش‌های زیست‌محیطی بیشتری دریافت کرده بودند، آگاهی بیشتری درباره بحران آب داشتند.، اهمیت حفاظت از منابع آب را بهتر درک می‌کردند و در مصرف آب رفتارهای مناسب‌تری داشتند. همچنین، خانواده‌هایی که آب را به‌صورت صحیح مدیریت می‌کردند، سازگاری بیشتری با شرایط خشکسالی داشتند. نتایج همچنین نشان داد آموزش، آگاهی و نگرش، در مجموع 56 درصد از تغییرات رفتارهای مدیریت مصرف آب را توضیح می‌دهند. همچنین، سطح تحصیلات بر نتایج پژوهش اثر معنی‌داری داشت، اما سن تأثیر معنی‌داری نداشت. به طور کلی، نتایج نشان داد که آموزش‌های زیست‌محیطی می‌تواند آگاهی مردم را افزایش دهد، نگاه آن‌ها را نسبت به اهمیت حفظ آب تغییر دهد و به مصرف صحیح آب کمک کند. بنابراین، اجرای برنامه‌های آموزشی برای زنان خانه‌دار می‌تواند راهکاری ساده، کم‌هزینه و مؤثر برای کاهش مصرف آب و افزایش آمادگی خانوارها در برابر خشکسالی باشد.

چکیده تصویری

نقش آموزش‌های زیست‌محیطی در ارتقای مدیریت پایدار آب و سازگاری با خشکسالی در میان زنان خانه‌دار

کلیدواژه‌ها

موضوعات